woensdag 15 juli 2020

Mijn Zielenmaatje


Lieve Bijzondere Deeltjes van mij,

Als ik verdrietig ben laat ik de tranen stromen, elke traan zuivert en heelt.

Als ik boos ben laat ik het stromen, want mijn celletjes zitten dan overvol.

Als ik me eenzaam voel laat ik het stromen, want ook eenzaamheid mag er zijn.

Al mijn gevoelens zijn van mij en ze vragen om er- en herkenning, ze vragen om bevrijdt te worden uit de plekken, waar ik ze verstopt heb.

Alles Is wat het Is en is niet bedoelt om te pesten, maar om te helpen oud, heel oud zeer, de kans te geven haar rol te laten zien. En deze rol(len) hebben mij gebracht tot hier.

Ze willen, vol Liefde, want dat is hun Kern, laten weten dat ze er zijn en bevrijdt willen worden.

Vol Compassie en diep begrip kijk ik ze aan en vertel ze, dat ik van ze houd en ze heel dankbaar ben voor wat ze voor mij hebben gedaan.

Alles speelt zich af, binnen in mij en mijn diepe verdriet om het verlies van mijn zielenmaatje maakt, dat ik mezelf als in een carrousel voel.

Maar mijn diepe Liefde voor mijn zielenmaatje is er nog en sterker dan ooit.

Hij woont in mijn Hart en de relatie die wij hadden toen hij nog op Moeder Aarde was, verandert in een relatie waarin hij samen met mij de Onvoorwaardelijke Liefde gaat verspreiden.

Hij ondersteund mij daarin vanuit het Licht. We doen het dan allebei vanuit ons eigen ad met wederkerige ondersteuning.

Deze relatie tussen ons wordt kenmerkend voor het nieuwe soort relatie dat gaat ontstaan in het Nieuwe Paradijs op Aarde, omdat Eenheid betekent dat je elkaar niet kwijt bent, maar er een andere manier van samen zijn ontstaat.

Ik voel me heel dankbaar voor deze bijzondere manier van communicatie in Eenheid.

En ondanks het intense verdriet weet ik, dat alles is wat het is en dat alles goed is.

Mijn Vertrouwen is een beetje aan het terug komen, het was niet weg, maar ik herkende het niet meer. Ook dat mag.

Ik houd zielsveel van al mijn deeltjes en del dit vanuit de Liefde die ik ben.

Een verdrietige, maar ook heel Dankbare Martha

zondag 14 juni 2020

Het Bestaan


Het Bestaan

Lieve Bijzondere Lichtwezens,

Het Bestaan is wat jij Bent in Eenheid, jij Bent het Bestaan en het Bestaan is in jou.

Jij hebt de illusie nodig gehad om Terug te Keren naar het Bestaan, in Eenheid en Eeuwigheid.

Maar is het Bestaan of is het Leven? Of is het Bestaan veelomvattender dan het Leven?

En als jij, in Eenheid het Bestaan en het Leven bent, hoort dit dan niet samen bij de Eenheid van het Bestaan, die Liefde is?

Het leven in de illusie laat beperkingen zien, want dat hoort bij afscheiding. Maar je hebt de illusie nodig gehad om 'Wakker' te worden in de Liefde die jij Bent, dus hoort het Samen bij het Bestaan en de Liefde.

En de beperkingen dan? Neem je ze mee als je 'Wakker' wordt, of laat je ze achter? Dit is natuurlijk voor ieder Deeltje in Uniekheid een Unieke Ervaring.

Je Lichaam staat voor 'beperking', en toch Herbergt het je Licht en je Liefde in je Hart. De beperkingen van je Lichaam komen dus uit de illusie en vaak zie je, dat ze meegenomen zijn, als overtuiging, dat deze beperking(en) bij je horen. Maar is dat ook Waarheid?

Welke overtuigingen heb jij meegenomen, als een vast Geloof, die jouw beperking(en) in stand houden?

In jouw Uniekheid en niet als vergelijkingsmateriaal met je Deeltjes, wiens Uniekheid een net zo grote rol hierin speelt als die van jou.

Mijn Uniekheid heeft Ontdekt, dat er vaste overtuigingen van beperktheid zijn meegenomen naar het Licht en de Liefde in mijn Hart, waar mijn Uniekheid een Aspect van is.

Mijn Uniekheid Schept de Ervaringen in mijn Leven in elk Moment in het Nu. Met beperkingen die zijn meegenomen uit de illusie, vastgeroeste overtuigingen, die geen fundament hebben van Onvoorwaardelijke Liefde in mijn Hart in het Nu.

Mijn Uniekheid neemt hierin Nu Verantwoordelijkheid, er is niets in mijn Leven, wat niet door mijn Uniekheid Geschapen is in Eenheid.

Ook niet toen mijn 'slapende' Uniekheid zichzelf (nog) niet Herkende, ze was er wel, diep verstopt als een Lichtje van Liefde in de Kern.

Maar omdat het diep verstopt zat, wil niet zeggen, dat mijn Verantwoordelijkheid ervoor niet bestond. Vergetelheid heeft mijn Uniekheid voor Gekozen, hoe dan ook.

Bij het uiteindelijke Wakker worden en de Her- en Erkenning dat mijn Uniekheid de Liefde en het Licht in mijn Hart Vertegenwoordigde, koppelde de 'vergetelheid' weer samen met mijn 'Ontwaakte' Uniekheid.

En dat, lief Lichtwezen is de Unieke Eenheid, die met de Ontwaking Ontstaat, maar zeker niet direct al Ervaren en Gevoelt en Herkend wordt.

Dan Begint de Groei naar de verdere Herinnering aan alles wat aan het Ontwaken gekoppeld zit, je Ontdekt, steeds Duidelijker dat jij het Licht en de Liefde bent in Eenheid. En dan Ontstaat het Verantwoordelijkheidsgevoel.

Een harde noot om te kraken, want te Her- en Erkennen, dat jij voor alles in je Levensbestaan, vanaf de begintijd tot in het Nu, Verantwoordelijk bent, is niet gemakkelijk.

Je stopt dat liever weg en gaat het scheiden in Uniekheid en Eenheid, in waar je wel en waar je niet Verantwoordelijk voor bent, volgens jouw 'denken'.

Zo heeft mijn Uniekheid het mij Duidelijk gemaakt.

Verstoppertje spelen en op de loop gaan voor de Verantwoordelijkheid van het hele Bestaan, met de Illusie erbij en de daarbij behorende vergetelheid, is mij helemaal Duidelijk geworden.

Het is een Eye Opener, die mij door mijn Uniekheid in Eenheid is Aangereikt.

Mijn Uniekheid heeft mij laten Zien, hoeveel Vrijheid mijn, door mijn Zelf, opgelegde beperkingen, mij ontnomen worden.

En niemand anders dan mijn Uniekheid, die mij Vertegenwoordigt in mijn Hart, is hiervoor Verantwoordelijk. Vandaar het Heerlijke Inzicht dat ik in Uniekheid en Eenheid het gehele Bestaan Ben en Vertegenwoordig.

Niemand anders kan voor mij het Leven in het Bestaan aan elkaar Koppelen dan mijn Uniekheid die ik Ben.

Geen enkele 'beperking' laat ik in Uniekheid, meer toe in mijn Bestaan en in het Leven op Moeder Aarde. Voor mij is alles mogelijk, als ik het Toelaat en ik Verdien het in Eenheid voor Eeuwig.

En als zich een beperking aan dient die blijkt te horen bij het Contract wat ik getekend heb, voor deze Reis op Moeder Aarde, dan heb ik nog altijd de Keus, hoe ik er mee Omga.

In Licht en Liefde en Eenheid,   Martha


donderdag 4 juni 2020

Klokken horen luiden


Lieve en Begrijpende Lichtpuntjes in mijn Leven,

Ja, jullie Zijn mijn Deeltjes en ik Weet dat jullie mij Begrijpen als ik mijn Gevoelens Deel.

Een gezegde van mij is veel gebruikt, en nog:
‘Ach, ‘ze’ horen de klok luiden, maar weten niet waar de klepel hangt’.

Maar hoe ‘waar is dat eigenlijk voor mij Zelf? Hoe vaak zeg, of liever ‘herhaal’ ik iets, terwijl ik er niet Zelf bij was.

En als ik dan heel Eerlijk dit op me laat Inwerken, kom ik tot de Conclusie, dat ik heel vaak iets aanhaal, wat ik helemaal niet Zeker kan Weten, omdat ik er niet bij was.

Ik heb dan de beroemde klok horen luiden, maar weet niet waar de klepel hangt, met andere woorden:

Hoe kan ik iets met Zekerheid Weergeven als ik er niet Zelf bij was, bij het gebeuren, het gesprek of wat dan ook.

Ja, ik heb het ergens gelezen of gehoord, of opgevangen, maar was er niet Zelf bij, dus kan het niet Zeker Weten.

En voor mij is daardoor de Keus Gemaakt om niet af te gaan op een luidende klok, maar alleen te Laten Weten, wat ik Zelf Ervaren of Gevoeld heb, want dan Weet ik Zeker, dat ik de klepel Ken.

Namelijk, mijn Zelf. Luidende klokken horen we te over in elk Moment en je Kunt de Keus maken daarover je mening te uiten.

Maar waarom zou jij een mening gaan vormen of uiten over een luidende klok, waar jij de achtergrond niet van kent en niet eens weet of het Waarheid is en hoe het ontstaan is enzovoorts.

En, het belangrijkste, je was er (gelukkig maar) niet eens bij.

Mijn Ervaring is dat ik mij eigenlijk nooit zo prettig voelde als ik met iemand een gesprek had gehad en er allerlei aannames en verhalen van derden, over en weer waren gevlogen.

Ik word dan heel onrustig, weet ik Nu, en voelde me zelfs schuldig, wat ik al helemaal niet begreep.

Nu is mij Duidelijk geworden hoe gemakkelijk je naar en over klokkengelui kunt praten, zonder de klepel te kennen en daar Kies ik niet meer voor.

Het geeft mij een enorm Gevoel van Rust en als het toch, uit gewoonte (illusie) gebeurt, want ik ben een mens, dan neem ik me dat niet kwalijk en probeer het met oefening steeds opnieuw met klepel te zeggen.

Klokgelui zonder klepel heeft niet langer mijn interesse en ik word Geholpen hier Afstand van te nemen.

Ik wil dit met jullie Delen en Hoop dat het iets voor je Mag Betekenen.

In Licht en Liefde en Diepe Genegenheid voor jullie,    Martha

dinsdag 2 juni 2020

Rode Draad


Wat Nu is, is Altijd Geweest

Lieve Liefdevolle Lichtjes,

Als ik iets schrijf over Voelen of Ervaren, dan praat ik over mij Zelf.

Hoe zou het ook anders kunnen, want ik heb Alleen me Zelf en mijn Gevoelens en Ervaringen, die ik Mag en Kan Delen.

Ik kom van het Sterrenstelsel Sirius waar Onvoorwaardelijke Liefde Alles Is wat Is.

Ik heb me geheel Vrijwillig gemeld om de Mensheid op de Planeet Aarde te gaan Helpen met hun Ascentie/Evolutie.

Ik Ben er vol Vertrouwen en Liefde aan Begonnen, met de Hoogste Bedoelingen en Hoogste Intenties vanuit een Liefdevol Hart.

En de vergetelheid van de illusie, de tweeledigheid hebben ook mij vergezeld en doen overleven, door allerlei rollen te spelen en me aan te passen en wat dies meer zij.

En langzamerhand begon alles te vervagen van de Onvoorwaardelijke Liefde enzovoorts en waarom ik gekomen was, in eerste instantie.

Maar tussen de Incarnaties door, terug in het Licht was er altijd weer het Zekere Weten van de Waarheid die Eeuwig Is. Liefde!

En dan werd ik Geholpen de volgende Incarnatie Samen te Stellen als: ‘’Welke Ervaringen – Waar Zijn en met Wie’ en ga zo maar door.

En dit Alles werd in duidelijkheid en goed overleg gedaan. Vanuit de Onvoorwaardelijke Liefde die ik Was en Ben voor Eeuwig.

Weer opnieuw Incarneren betekende, alles vergeten wat er afgesproken was en mijn Weg via Scheppingskracht Terug Herinneren, met de Keuze Vrijheid die mij gegeven is.

En zo is mij duidelijk geworden dat werkelijk elke Incarnatie voortgekomen is uit de Onvoorwaardelijke Liefde die ik Was en Ben.

Elke Rol die ik gespeeld heb had als Kern de Onvoorwaardelijke Liefde in zich. Al mijn Ervaringen hebben als Kern de Liefde in zich die ik Ben en mijn Uniekheid die mij vanuit mijn Ziel Geleid werd, bracht mij steeds Terug op de Hoofdweg van elk Geïncarneerd Leven.

Dit Zekere Weten Nu, laat mij Zien dat ik mijn Zelf nooit ben kwijtgeraakt, nooit Alleen ben geweest zonder Liefde, maar Altijd Geleidt Ben, op welke Manier dan ook.

Alleen mijn ego heeft mij deze Gevoelens vertaald in een tekort schieten, niet goed genoeg zijn en nog veel meer, maar mijn ego heb ik Zelf die Macht Gegeven en Nu ook weer Ontnomen.

Mijn ‘denken’ van het ego, is Nu het Denken, vertaald door het ego, die mijn Gevoelens heel goed Helpt om ze onder ‘woorden’’ te brengen.

Ik weet Nu dat ik Vrij Ben en nooit geregeerd kan worden door iets ‘buiten’ mij. Maar mijn eigen Verantwoording Kan en mag Nemen, omdat ik Zelf Kies voor Alles in mijn Leven dat mij Blij maakt en wat goed Voelt voor mij.

En altijd vanuit het Hart, waar de Onvoorwaardelijke Liefde die ik Ben mij Altijd Vergezelt.

In Licht, Liefde en Volledige Vrijheid,     Martha

woensdag 20 mei 2020

'Verliefdheid'


Lieve en heel Bijzondere Lichtwezens,

Toen ik heel vroeger, wel eens ‘verliefd’ was, had ik buikpijn als ik de betreffende persoon niet zag en als ik hem wel zag, had ik ook buikpijn!

Helemaal niet prettig en tot overmaat van ramp, was mijn ‘verliefdheid’ op deze bewuste persoon na drie maanden over.

Aan de ene kant vond ik het jammer, maar aan de andere kant ook wel prettig in verband met de buikpijn.

Ik was toentertijd niet al te dik, maar viel erdoor nog af ook.

Dus besloot ik het maar eerlijk te zeggen, met lood in de schoenen, want daar was ik niet erg goed in.

Met veel hangen en wurgen kwam het hoge woord eruit en dat werd me niet in dank afgenomen. Precies zoals ik ‘verwacht’ had.

Eigenlijk was ik toen al heel sterk in het Scheppen van wat ik ‘verwachtte’, want drie maanden ervoor had ik me ‘voorgesteld’ hoe fijn het zou zijn, om ‘verliefd’ te worden.

Ik zie hier Nu toch duidelijk al mijn Scheppingskracht in, maar alleen nog bruikbaar in de illusie.

En dat kan een rommeltje worden als je het niet Herkend, laat staan Erkend.

Ik Weet Nu, dat ik alleen kon Scheppen vanuit de kennis, die ik op dat Moment Bezat.

Gelukkig ben ik het wel gaan Herkennen en ik Weet Nu dat ‘verliefdheid’ niets te maken heeft met Echte Onvoorwaardelijke Liefde.

Ik heb toen ook ‘verliefdheid’ afgezworen, vanwege de vervelende bijverschijnselen.

Maar ja, ‘verliefdheid’ overvalt je, dacht ik, toen het mij opnieuw gebeurde.
Ik zag een mooi gezicht, een mooi lijf en daar ging ik.

Ik had de Boodschap dus toch nog niet goed begrepen.

Kwam er nog bij dat hij fantastisch kon dansen en toen was het rond, tot de betreffende man erachter kwam, dat ik ‘HET’ niet had!

Ik heb nooit begrepen wat dat ‘het’ was en gooide het op grote borsten, toen ik zag dat hij ging daten met vrouwen die dit in rijke mate bezaten.

Daar waren mijn kleine borstjes niet mee te vergelijken. Nu weet ik dat het uiterlijk er niet toe doet, maar het Innerlijk.

En dat al mijn ‘verliefdheden’ mij steeds dichter bij de Onvoorwaardelijke Liefde hebben Gebracht.  En dat is ‘Het!

Lang of kort, dik of dun, mooi of ‘lelijk’! Allemaal Percepties.

Het maakt niet uit, want ons Lichaam is het Huisje waarin we Wonen zolang wij op Moeder Aarde Zijn.

Ons Hart Openen, Herkennen en Erkennen als je Thuis is waar het mee Begint.

Maar je mag zolang spelen als je wilt, eens neem je afscheid van je speelgoed, want dan ben je het ontgroeid.

En dan Ontstaat er het ene Inzicht na het Andere en dan zeg je: “Wauw”! Ben ik dat Allemaal, ik heb dat nooit geweten!

Totdat je bij het Inzicht komt, dat je het Wel hebt Geweten, maar het gewoon was Vergeten!

Wij zijn Allemaal Prachtige Volmaakte Liefdevolle Lichtwezens in een menselijk Lichaam, om de afgescheidenheid van de Bron te Ervaren.

En dat Lichaam zorgt ervoor dat dit niet direct te Zien is, maar we zijn het Wel, Pure Liefde.

En we hebben voor de Ervaring van de illusie Gekozen, voor we hier kwamen op Moeder Aarde, ook in deze turbulente tijd.

Om als Lichtwezens te Stralen van Liefde met een Hart vol Compassie en dit te laten Spreken, via het Spiegeltje dat we mogen Zijn.

Een Spiegel Reflecteert, dus kan pijn doen aan de ogen, voor die Deeltjes die hun zonnebril niet op hebben, omdat ze hun Hart nog gesloten hebben

Het wordt steeds kouder in de illusie en uiteindelijk zal het zo koud zijn deze kou maakt, dat iedereen de Zon in het Hart op gaat zoeken.

En dat is wat wij als Lichtwerkers Mogen en Kunnen Doen en waarvoor we Gekomen zijn in Eenheid.

Een grote bol van Licht en Liefde laten Stralen over Moeder Aarde en Al Haar Leven.

Een Blije en Vreugdevolle en Liefdevolle Martha


maandag 18 mei 2020

Mijn Verklaring


Mijn Hart-Liefde omvat Alle mensen die zich in dit Leven niet Welkom Voelen

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die zich eenzaam en verlaten en ongeliefd Voelen

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die honger, dorst of enig ander te kort ervaren

Mijn Hart-Liefde omvat alle kinderen op Moeder Aarde die geen ouders, nog familie hebben

Mijn Hart-Liefde omvat alle kinderen die op weke manieren ook misbruikt worden

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die in een depressie zitten

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die om welke reden dan ook, in zichzelf opgesloten zitten

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die in verpleegtehuizen, ziekenhuizen enzovoorts liggen

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen wiens Hart versteend is door haat en fanatisme

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die midden in een vecht-scheiding zitten

Mijn Hart-Liefde omvat alle kinderen die gebruikt worden als kind van de rekening

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen wiens Hart (nog) gesloten is

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die (nog) leven vanuit negativiteit en belust zijn op macht in welke vorm dan ook

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die in de gevangenissen verblijven

Mijn Hart-Liefde omvat alle mensen die zichzelf (nog) steeds gevangen houden in de illusie

Mijn Hart-Liefde omsluit de Moeder Aarde en Al Haar Leven, in een Netwerk van Licht en Liefde in Eenheid

Mijn Hart-Liefde omvat alle dieren, klein of groot, die misbruikt worden voor bijvoorbeeld geldelijk gewin

Mijn Hart-Liefde omsluit alle Harten die open staan voor het Licht en de Liefde die ze zijn

Mijn Hart-Opdracht voor Moeder Aarde en AL Haar Leven Bestaat uit het Verspreiden van Licht en Liefde in Uniekheid en Eenheid

En om mensen te Stimuleren en te Activeren zich bij deze Grootse Opdracht aan te Sluiten

Dat Betekent dit Licht en deze Liefde te Delen vanuit je Hart op jouw Unieke Wijze die voor jou Goed Voelt

Samen Doen, Samen Delen, samen Zijn zonder in te vullen en enkel Liefde en Licht te Zijn. Geen oordeel of veroordeling

Dat Betekent erop te Vertrouwen dat wat je Deelt in Eenheid, Altijd op de goede plek terecht komt, daar wordt voor Gezorgd.

Dat iedereen zijn eigen Plek Kan en Mag innemen in Uniekheid in het Grote Geheel,

Ik Nodig je Graag uit om Samen met mij deze Grote Liefdes-Cirkel uit te Breiden in Uniekheid en Eenheid

Zoals een Rimpeling in het Water zich Uitbreidt

Doen jullie mee?     Ik Hou van jullie     

In Licht en Liefde,   Martha


zaterdag 16 mei 2020

Neutraliteit


Lieve Bijzondere Lichtwezens,

Mijn gedachten dwarrelden als regen over een ruit naar beneden. Terwijl ik lig op mijn bed, in de vroege ochtend, heerlijk koel, in de Stilte.

Er mijmert van alles door mij heen. En plots was daar het woord Neutraliteit.

Wat betekent voor mij Neutraliteit?

Neutraliteit betekende voor mij Rust, niets hoeven te Weten, Zeker Weten. Gewoon Accepteren wat er is en er niets bij ‘bedenken’. Dat gaf mij Rust.

Ik ‘moest’ niets, ik ‘hoefde niets’. Ik ‘mocht’ ergens voor Kiezen. Maar waarom eigenlijk?

Heel lang heeft het mij in een soort van Cocon gezet, lekker Warm en Veilig. Niets ‘hoeven’, niets ‘moeten’, niet ‘opvallen’, ‘onzichtbaar’ zijn, geen ‘mening’ geven. Lekker thuis in me Zelf.

Niet ‘wetend’ dat die Cocon mijn Hartje was en ik mij ‘onbewust’ verstopte voor alles wat ik (nog) niet begreep.

Ja, ik ben ‘geboren’ als Hart-mensje, Lief, Avontuurlijk, Ontdekkingsgezind, Open, en vol Vertrouwen in het Leven.

Maar dat kleine krullenbolletje, dat Lieve Hart-mensje ontdekte al snel, dat ze er niets van begreep.

Van al die vreemde Signalen en verwarrende Energie├źn. En ze zocht al heel snel, als een soort van overleving, de Veiligheid van haar Hartje op.

Bij het opgroeien heeft mijn Hartje mij Beschermd tegen de wereld buiten mij.

Die ik niet kon Begrijpen en die mij beangstigde als ik mijn Hartje wel eens op een kiertje ‘moest’ zetten.

En naarmate ik opgroeide raakte ik toch steeds meer verstrikt in de wereld ‘buiten’ mij.

En mijn Hartje vloeide over van Liefde, als ik de mensen om mij heen Begreep. En ik ‘wist’ waarom ze reageerden, zoals ze reageerden.

Zonder dat ik het besefte voelde ik alles haarfijn aan en wist alleen maar de Liefde vanuit mijn Hartje eraan te geven.

Dus kreeg ik toch de Bescherming van mijn Hart van iets dat vele malen belangrijker voor mij Aanvoelde dan de wereld om mij heen.

En voor mij was de scheidingslijn tussen mijn Hartje en de wereld buiten mij, heel erg aanwezig.

Toch ben ik uiteindelijk gaan geloven in de illusie en wat mij daar vandaan werd aangereikt.

En had ik een lange weg te gaan om mijn Kracht, Zelfvertrouwen, Onvoorwaardelijke Liefde enzovoorts, helemaal Terug te Herinneren.

Nu weet ik, dat mijn Onvoorwaardelijke Liefde vanuit mijn Hart altijd bij me is geweest.

En me Beschermd heeft tegen de illusie, waardoor ik duidelijk kon zien wat bij mijn Hart en het Licht en de Liefde hoorde en wat bij de illusie hoorde.

Nu weet ik dat Neutraal zijn Rust geeft. Ik hoef niets te weten nog te begrijpen, als het gaat om de illusie.

En grotendeels Alles als het Gaat om het Licht en de Liefde van Mijn Hart die ik Ben.

Ik hoef de illusie niet te begrijpen, want er valt niets te begrijpen. De illusie is pure waanzin!

Een grotesk schouwspel waarin iedereen een eigen gekozen rol speelt. En men denkt dat het een samenspel is, maar het is een solospel.

En het geeft heel veel Rust niets te ‘hoeven’ of te ‘moeten’ wat betreft de illusie.

Ik heb geen mening over wie of wat dan ook, want ik hoef niet mee te doen met deze waanzin, ik mag voor mijn Zelf Kiezen.

En daarom Kies ik voor het Licht en de Liefde van mijn Hart en Mag dit laten Zien en Weten.

Ik Mag en Kan slapende en Ontwaakte Deeltjes laten Weten en Voelen en Stimuleren zich Zelf als het Wonderbaarlijke Mens en Lichtwezen te Zien dat ze Zijn.

Allemaal Lichtwezens, bewust en onbewust, maar Allemaal Fantastische Liefdevolle en Mooie wezens van Licht en Liefde, op weg naar de Herkenning hiervan.

Dit waren mijn Mijmeringen tijdens mijn bezoek aan mijn Stilte en ik deel ze met jullie vol Liefde en Compassie,

In Licht en Liefde en Vertrouwen,      Martha