zondag 17 september 2017

Het Bestaan

Het Bestaan

Lief bijzonder Lichtwezen,

Het Bestaan is wat jij bent in Eenheid, jij bent het Bestaan en het Bestaan is in jou.

Jij hebt de illusie nodig gehad om terug te keren naar het Bestaan, in Eenheid en Eeuwigheid.

Maar is het Bestaan of is het leven? Of is het Bestaan veelomvattender dan het leven?

En als jij, in Eenheid het Bestaan en het leven bent, hoort dit dan niet samen bij de Eenheid van het Bestaan?

Het leven in de illusie laat beperkingen zien, want dat hoort bij afscheiding. Maar je hebt de illusie nodig gehad om 'wakker' te worden in de Liefde die jij bent, dus hoort het samen bij het Bestaan.

En de beperkingen dan? Neem je ze mee als je 'wakker' word, of laat je ze achter? Dit is natuurlijk voor iedere medereiziger in Uniekheid een Unieke ervaring.

Je lichaam staat voor 'beperking', en toch herbergt het je Licht en je Liefde in je Hart. De beperkingen van je lichaam komen dus uit de illusie en vaak zie je, dat ze meegenomen zijn, als overtuiging, dat deze beperking(en) bij je horen. Maar is dat ook Waarheid?

Welke overtuigingen heb jij meegenomen, als een vast geloof, die jouw beperking(en) in stand houden? In jouw Uniekheid en niet als vergelijkingsmateriaal met je medereiziger, wiens Uniekheid een net zo grote rol hierin speelt als die van jou.

Mijn Uniekheid heeft ontdekt, dat er vaste overtuigingen van beperktheid zijn meegenomen naar het Licht en de Liefde in mijn Hart.

Mijn Uniekheid schept mijn leven in elk moment in het NU. Met beperkingen die zijn meegenomen uit de illusie, vastgeroeste overtuigingen, die geen fundament hebben van Onvoorwaardelijke Liefde in mijn Hart in het NU.

Mijn Uniekheid neemt hierin NU verantwoordelijkheid, er is niets in mijn leven, wat niet door mijn Uniekheid geschapen is in Eenheid.

Ook niet toen mijn 'slapende' Uniekheid zichzelf (nog) niet herkende, ze was er wel, diep verstopt als een Lichtje van Liefde in mijn Hart.

Maar omdat het diep verstopt zal, wil niet zeggen, dat mijn verantwoordelijkheid ervoor niet bestond. Vergetelheid heeft mijn Uniekheid voor gekozen, hoe dan ook.

Bij het uiteindelijke wakker worden en de herkenning dat mijn Uniekheid de Liefde en het Licht in mijn Hart vertegenwoordigde, koppelde de 'vergetelheid' weer samen met mijn 'Ontwaakte' Uniekheid. En dat, lief Lichtwezen is de Unieke Eenheid, die met de Ontwaking ontstaat, maar zeker niet al ervaren en gevoelt en herkend word.

Dan begint de groei naar de verdere herinnering aan alles wat aan het Ontwaken gekoppeld zit, je ontdekt, steeds duidelijker dat jij het Licht en de Liefde bent in Eenheid. En dan ontstaat het verantwoordelijkheidsgevoel.

Een harde noot om te kraken, want te herkennen en erkennen, dat jij voor alles in je Levensbestaan, vanaf de begintijd tot in het NU, verantwoordelijk bent, is niet gemakkelijk.

Je stopt dat liever weg en gaat het scheiden in Uniekheid en Eenheid, in waar je wel en waar je niet verantwoordelijk voor bent, volgens jouw 'denken'.

Zo heeft mijn Uniekheid het mij duidelijk gemaakt. Verstoppertje spelen en op de loop gaan voor de verantwoordelijkheid van het hele Bestaan, met de Illusie erbij en de daarbij behorende vergetelheid, is mij helemaal duidelijk geworden. Het is een eye opener, die mij door mijn Uniekheid in Eenheid is aangereikt.

Mijn Uniekheid heeft mij laten zien, hoeveel Vrijheid mijn, door mezelf, opgelegde beperkingen, mij ontnomen worden.

En niemand anders dan mijn Uniekheid, die mij vertegenwoordigt in mijn Hart, is hiervoor verantwoordelijk. Vandaar het heerlijke Inzicht dat ik in Uniekheid en Eenheid het gehele Bestaan BEN en vertegenwoordig. Niemand anders kan voor mij het Leven in het Bestaan aan elkaar koppelen dan mijn Uniekheid die ik ben.

Geen enkele 'beperking' laat ik in Uniekheid, meer toe in mijn Bestaan en in het Leven op Moeder Aarde. Voor mij is alles mogelijk, als ik het toelaat en ik verdien het in Eenheid voor Eeuwig.

En als zich een beperking aan dient die blijkt te horen bij het contract wat ik getekend heb, voor deze reis op aarde, dan heb ik nog altijd de keus, hoe ik er mee omga.

In Onbeperkte Liefde, Martha



Geen opmerkingen:

Een reactie posten