vrijdag 19 mei 2017

Op een zee van liefde



Lief Lichtwezen,

Toen ik heel vroeger, wel eens verliefd was, had ik buikpijn als ik de betreffende persoon niet zag en als ik hem wel zag, had ik ook buikpijn!

Helemaal niet prettig en tot overmaat van ramp, was het met deze bewuste persoon na drie maanden over en sluiten.

Aan de ene kant vond ik het jammer, maar aan de andere kant ook wel prettig in verband met de buikpijn.

Ik was toentertijd niet al te dik, maar viel erdoor nog af ook.

Dus besloot ik het maar eerlijk te zeggen, met lood in de schoenen, want daar was ik niet erg goed in.

Met veel hangen en wurgen kwam het hoge woord eruit en dat werd me niet in dank af genomen. Precies zoals ik ‘verwacht’ had.

Eigenlijk was ik toen al heel sterk in het creƫren van wat ik verwachtte, want drie maanden ervoor, had ik me voorgesteld hoe fijn het zou zijn, om verliefd te worden.

Ik zie hier toch duidelijk al mijn creatie kracht, maar alleen nog bruikbaar in de illusie.

En dat kan een rommeltje worden als je het niet herkend, laat staan erkend.

Gelukkig ben ik het wel gaan herkennen en weet nu dat verliefdheid niets te maken heeft met echte Onvoorwaardelijke Liefde.

Ik heb toen ook verliefdheid afgezworen, vanwege de vervelende bijverschijnselen.

Maar ja, verliefdheid overvalt je, dacht ik, toen het mij opnieuw gebeurde. Ik zag een mooi gezicht, een mooi lijf en daar ging ik.

Kwam er nog bij dat hij fantastisch kon dansen en toen was het rond, tot de betreffende man erachter kwam, dat ik ‘HET’ niet had!

Ik heb nooit begrepen wat dat ‘het’ was en gooide het op grote borsten, toen ik zag dat hij ging daten met vrouwen die dit in rijke mate bezaten.

Daar waren mijn kleine borstjes niet mee te vergelijken. Nu weet ik dat het uiterlijk er niet toe doet, maar het innerlijk.

En dat al mijn verliefdheden mij de Onvoorwaardelijke Liefde dichterbij hebben gebracht. En nu weet ik, dat ik dat ben, van top tot teen.

En dat is ‘HET’! Lang of kort, dik of dun, mooi of ‘lelijk’! Het maakt niet uit, want dat is het huisje waarin we wonen zolang wij de aarde bewonen. De binnenwereld herkennen en erkennen als je thuis is waar het mee begint.

Maar je mag zolang spelen als je wilt, eens neem je afscheid van je speelgoed, want dan ben je het ontgroeid.

En dan ontstaat er het ene inzicht na het andere en dan zeg je: “Wauw”! Ben ik dat allemaal, ik heb dat nooit geweten!

Totdat je bij het inzicht komt, dat je het wel hebt geweten, maar het gewoon was vergeten!

We zijn allemaal prachtige Volmaakte Liefdevolle Lichtwezens in een lichaam.

En dat lichaam zorgt ervoor dat dit niet direct te zien is, maar we zijn het wel. En daarvoor hebben we gekozen, voor we hier kwamen op aarde in deze turbulente tijd.

Om als Lichtwezens te stralen van Liefde en het Hart vol Compassie te laten spreken, via het spiegeltje dat we mogen zijn.

Een spiegel reflecteert, dus kan pijn doen aan de ogen, voor die medereizigers die hun zonnebril niet op hebben, omdat ze hun Hart op een kier hebben staan.
Diegene die wel hun zonnebril op hebben zullen deze uiteindelijk ook gaan afzetten, omdat je in de winter, zonder sneeuw deze bril niet nodig hebt.

Want het wordt steeds kouder in de illusie en uiteindelijk zal het zo koud zijn dat de kleinheid van de kou maakt, dat iedereen de zon op gaat zoeken.

En dat is wat wij als Lichtwezens mogen doen en waarvoor we gekomen zijn in Eenheid. Een grote bol van Licht en Liefde.

Een blije en vreugdevolle Martha




Geen opmerkingen:

Een reactie posten